Dwór szlachecki w literaturze

Serwis znalezionych haseł

piatkolandia portal

Temat: Motyw dworu- teza

problem rodzi się gdy próbuje ja dopasować do ''Ferdydurke'' tam dwór pełni całkiem inną funkcji i inaczej zostaje ukazany
Bo u Gombrowicza występuje gra ; )
Gombrowicza możesz zostawić "na deser" - zająć się nim na końcu i pokazać przewrotność, groteskowość ujęcia motywu dworu w literaturze (a kto jak kto, ale Gombrowicz dobrze znał życie w dworku). Tezę uzupełnisz stwierdzeniem, że niektórzy autorzy podejmują grę z utrwalonym w kulturze motywem dworu szlacheckiego^^
Źródło: polonistyka.edu.pl/viewtopic.php?t=335



Temat: [Ogólne]Najciekawszy okres historii.
Chyba wiek XVI - schyłek panowania dynastii Jagiellonów. To przecież wtedy można było jechać z Polski do Italii i w każdej karczmi po drodze spotkać obsługę mówiącą...po polsku. To w XVI wieku rodziła się literatura Polski. To w XVI wieku żył Stefan Batory - być może najwybitniejszy elekt. W XVI wieku Polska faktycznie była od morza do morza (na ile moja pamięć kartograficzna sięga - za Jana Olbrachta mieliśmy granicę na Morzu Czarnym). W XVI wieku, kiedy Polska delegacja jechała po króla Henryka do Francji doszło do tego śmiesznego spotkania na dworze francuskim o którym pisze P.Jasienica - podczas którego wyszła totalna wyższość kulturowa naszej nacji. Wiek XVI był okresem tolerancji i rozkwitu we wszystkich dziedzinach. Nawet złota wolność szlachecka działała wtedy na korzyść państwa bardziej niż nie - z uwagi na to, że jeszcze nie nastąpiło tak duże rozwarstwienie i zubożenie dużej części szlachty - co za tym idzie i przekupstwa nie były tak częste i odpowiedzialność narodowa większa. A to, że nie toczyliśmy wojen zbyt wielu - to tylko świadczy na naszą korzyść. W porównaniu z wiekiem XVII - faktycznie nie namęczyliśmy się specjalnie. Tylko, że ten wspaniały okres polskiego oręża był katastrofą dla polskiej gospodarki, a co za tym idzie - dla całości państwa, co wyszło na wierzch w wieku XVIII.
Źródło: forum.zielonawieza.pl/viewtopic.php?t=1722


Temat: matura 2oo3
" />ustny polski:
1.gniazdo polskosci? obraz dworu szlacheckiego w literaturze polskiej
2.kodeks etyczny grecki a biblijny
3.przedstaw definicje jezyka. omow funkcje jezyka.

ad 3. funkcja magiczna - szamani uzywali jezyka do wypowiadania zaklec - koles mnie na to naprowadzal ale takiej glupiej funkcji to sam bym nie wymyslil :S

a poza tym troche przejebane ... chyba moj nauczyciel mial zly dziem...caly czas patrzyl w ziemie i ani razu nie spojrzal sie na mnie... nie wiedzialem na kogo sie patrzec. ogolnie srednio fajnie
Źródło: fajnyboard.planetquake.pl/viewtopic.php?t=621


Temat: Tematy maturalne.
" />"Obraz dworu szlacheckiego w różnych utworach literackich. Porównaj wybrane przykłady."

Prosiłbym o podanie literatury przedmiotu, mam juz pare pozycji, ale nowymi tytułami nie pogardzę.
Źródło: alk1b40.nastolatek.pl/forum/viewtopic.php?t=18138


Temat: Bułharyn h. Bułat
BUŁHARYN h. BUŁAT. Herb — tarcza ze skrajem złotym, na niej w polu błękitnem miecz z rękojeścią złotą, ostrzem na dół, na tym dwa półksiężyce złote, rogami na wewnątrz ku sobie zwrócone; nad tarczą korona szlachecka.
Senator w rodzinie, Mikołaj, kasztelan wołkowyski 1793 r.
Podług familijnej tradycyi przodek tej rodziny, rodem bulgar, unikając prześladowania tureckiego, miał się przenieść na Litwę jeszcze w XV-ym stoleciu i od miejsca pochodzenia nazywany był Bulgarynem v. Bułharynem, która to nazwa zmieniła się z czasem w nazwisko; inna jednak tradycya wywodzi tę rodzinę od tatarów litewskich; niektórzy z jej członków brali przydomek Skanderbek. Po Michale syn Jan, w pow. grodzieńskim 1611 r., poślubił Barbarę Zubrzycką. Jerzy, cześnik siewierski, Paweł i Stanisław z wojew. nowogrodzkiem 1674 r., Paweł, podczaszy parnawski, Floryan, Tomasz, Kazimierz i Mikołaj 1697 r., Józef, chorąży mozyrski i podwojewodzy nowogrodzki, Józef, starosta bakuński, Kazimierz, starosta trzciński, Mikołaj, miecznik i rotmistrz wołkowyski, Paweł, koniuÂŹszy i marszałek kapturowy wołkowyski, Tadeusz, poseł wrołkowyski i inni 1764 r. podpisali elekeye. Michał, pisarz ziemski wołkowyski 1766—1783 r., deputat na trybunał 1779 r., poseł na sejm 1773—1775 r. i z niego deputat do traktowania z mocarstwami rozbierającemi Polskę i do urządzenia funduszów pojezuickich, dostał w nagrodę zasług prawem emfiteutycznom staÂŹrostwo jałowskie; konsyłiarz Rady Nieustającej 1775 r., stronnik dworu, poseł na sejm czteroletni. Mikołaj, miecznik 1765 r., podkomorzy 1780— 1783 r., został od Targowicy w 1793 r. kasztelanem wołkowyskim. Józef, 1792 r. podstoli wołkowyski. Paweł, podkomorzy latyczowski, a w r. 1790 podkoniuszy litewski. Józef, starosta bukarowski, dostał w 1775 r. to starostwo prawem emfiteutycznem na lat 50. Tadeusz, oficer wojsk rosyjskich, a następnie polskich, osiadłszy koło 1820 r. w Petersburgu, oddał się literaturze i należał do najlepszych pisarzy rosyjskich swojego czasu; umarł 1859 r. Michał, marszałek szlachty pow. prużańskiego 1838 r. Włodzimierz, dziedzic dóbr Bułhakowsk, w pow. kałwaryjskim 1857 r.
Po Pawle, regencie skarbu litewskiego 1759—1765 r., syn Joachim, ożeniony z Maryanną Kujawską, miał synów: Pelicyana, naddzierżawcę ekonomii rządowej Sereje, 1837 r., Ludwika 1839 r. i Joachima, oficera wojsk polskich, w 1841 r. wylegitymowanych w Królestwie.
Bernard, syn Jana, z synami: Włodzimierzem, Janem i Aleksandrem, Jerzy, syn Jana, Józef, syn Michała, z synami: Józefem, Pawłem i MichaÂŹłem i Marcin, syn Michała, w 1848 r., a Stanisław, syn Michała, z synami: Michałem i Leonem i bratem Kalikstem w 1852 r. wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty gub. grodzieńskiej.
http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/
Herbarz Seweryna Uruskiego
Źródło: genealogia.okiem.pl/forum/viewtopic.php?t=8339